محمدانور السادات

نظامي و سياستمدار مصري، تولد 25 دسامبر 1918، تحصيلات ابتدايي و متوسطه در قاهره، دانشکده افسري قاهره.

افسر مخابرات 38، کناره‌گيري از ارتش بخاطر فعاليت‌هاي مخفي و زير زميني عليه اشغالگران انگليسي 42، چند بار دستگير و زنداني شدن بخاطر فعاليتهاي سياسي، عضو سازمان زيرزميني «گروه افسران آزاد» 51 (به رهبري جمال عبدالناصر) سردبير روزنامه «الجمهوريه» 53، دبير کنگره اسلامي و اتحاديه ملي 57، رئيس شوراي اتحاد و همبستگي آفريقايي-آسيايي 60، معاون رئيس جمهوري مصر 64-66 و 69-70، رئيس جمهوري مصر پس از مرگ جمال عبدالناصر اکتبر 70-اکتبر 81، ضمناً نخست وزير مصر 73-74، رئيس اتحاديه سوسياليست عرب، بنيانگذار و رهبر حزب دموکراتيک ملي ژوييه 78-اکتبر 81، مسافرت به اسراييل (بيت المقدس) و ملاقات با مناخيم بگين نخست وزير اسراييل در جهت دستيابي به صلح بين دو کشور و حل مسئله فلسطين نوامبر 77، ترتيب مذاکرات مختلف سياسي و نظامي در سطوح و در مکانهاي مختلف بين مقامات مختلف مصر و اسراييل، مسافرت به آمريکا و امضاء دو قرارداد تحت عنوان: 1) «چارچوب صلح در خاورميانه» 2) «چارچوب انعقاد قرارداد صلح بين مصر و اسراييل» با ميانجيگري جيمي کارتر رياست جمهوري وقت آمريکا با مناخيم بگين در«کمپ ديويد» سپتامبر 78، امضاء قرارداد نهايي صلح مصر-اسراييل و خروج نيروهاي اسراييلي از صحراي سينا در خلال مدت سه سال طبق برنامه تعيين شده مارس 79، برقراري روابط ديپلماتيک بين مصر و اسراييل فوريه 80، دريافت جايزه صلح نوبل بطور مشترک با مناخيم بگين 78، استعفاي نخست وزير وقت مصر (مصطفي خليل) و تشکيل يک کابينه جديد توسط انورالسادات به رهبري وي به عنوان نخست وزير ماه مه 80، دريافت جايزه صلح متدوديست 78، مورد ترور و فوت توسط «خالد اسلامبولي» افسر جزء ارتش مصر و عضو گروه «الجهاد» شاخه سازمان «اخوان المسلمين» در جريان يک رژه رسمي نظامي در قاهره ششم اکتبر 81، دريافت نشانها و مدال‌هايي از يوگسلاوي 56، يونان 58، جمهوري دموکراتيک آلمان 65، روماني 66، فنلاند 67، ايران 71، عربستان سعودي 74 و غيره.

آثار:

صفحه‌هاي ناشناخته 55، اسرار انقلاب مصر 57، داستان اتحاد عرب 57؛ پسرم، اينست عمو جمال تو 58؛ داستان کامل انقلاب 61، در راه يک رستاخيز جديد 63، در جستجوي هويت: زندگينامه شخصي 78 (به زبان انگليسي)، قيام در نيل 54 (به زبان انگليسي 57).